Сцяпан Александровіч – Ад роднае зямлі... Аповесць пра маленства і юнацтва Якуба Коласа

Акінчыцы, Ласток, Альбуць і Мікалаеўшчына — гэта шляхі маленства і юнацтва Якуба Коласа. Жыццё змянілася, а таксама змяніўся выгляд Мікалаеўшчыны. Тут цяпер дзейнічае калгас «Радзіма Якуба Коласа», у якім гаспадаруюць новыя землякі народнага паэта Беларусі. Але Нёман па-ранейшаму велічна і вольна коціць сваю плынь, а ў светлых водах каля Бервянца адлюстроўваюцца старажытныя дубы. Густыя наднямонскія бары ўсё яшчэ падыходзяць да берага ракі. У глыбіні лесу і сёння стаіць старая леснічоўка Ласток — калыска маленства паэта. Іншая чароўная мясцінка Наднямоння — Альбуць, апетая ў бессмяротнай «Новай зямлі», таксама выклікае шмат думак і пачуццяў. Тут праходзіла жыццё, якое пад пяром вялікага мастака пераўвасобілася ў непаўторную паэтычную эпапею побыту беларускага селяніна. Мне давялося некалькі разоў наведаць Мікалаеўшчыну, Ласток і Альбуць. Тут я чуў ўспаміны землякоў паэта і яго блізкіх пра яго маленства і юнацкія гады. Я таксама карыстаўся аўтабіяграфічнымі матэрыяламі і раннімі фальклорнымі запісамі Коласа-семінарыста. У творы ёсць некалькі домыслаў, ад якіх часам нельга было адмовіцца…