Светлый фон

Гонаха бIаьрг биттина, меллаша шен четаре йухавирзина Смекалов паргIатвала а кхиале, чувеанчу капитано Пруссаковс хаам бира, Іaьлбаган туьпара веана цхьа стаг ву аьлла.

– XIун стаг ву иза? – xaьттира цецваьллачу Смекаловс.

– Хаац. Ша вайна пайдexь xаамаш беана, боху цо.

– Схьачукхайкха. Мичахь ву прапорщик Мовсаров? Чехка схьалаха иза.

Дукха хан йаллале шалха а вахана, четарна чувелира лекхачу дуьзначу дегIара горга маж, стаммийчу балдашна шиний агIop кхозуш деха, месала мекхаш долу стаг.

– Дарасти, инарла! – элира цо, можа йаккхий цеpгaш гучу а йохуш.

– Здравствуй, здравствуй, кунак! – корта таIийра Смекаловс. – Хьо мичара ву?

– Бено, бено!

– Хьо хIунда веана?

– Симсар, Iаьлбаг.

– Охьахаa, – дуьхехь лаьтта лоха гIант гайтира инарлас беночунна.

ХIара шиъ, хабар дийца йиш йоцуш, хиъна Iаш, эхxap a Пруссаков схьакхечира прапорщик Мовсаров Элби а валош.

– Хаттал цуьнга, прапорщик, цIe хIун йу, мичара ву.

– Ша бено ву, цIе Айсолта а йу, боху цо, хьан локхалла.

– Хьо хIунда веана?

– Co Iaьлбаган тобанца вара, инарла. Цунах ведда веана со.

– XIунда?

– И зуламхо а, цуьнан гIера а лаца хьуна гIo дaн.

– Муха?

– Йерриг цуьнан къайленаш хаьа суна.