Ergo suppliciter precamur apostolatum uestrum, ut humilitatis nostrae decretum quod iuste a nobis uidetur factum uestra auctoritate firmetis. Iamdudum sane questi fueramus literis nostris de praesumptione Siluani episcopi, et miramur quod nulla apostolatus uestri responsa suscepimus; nunc haec eadem suggerentes petimus, ut quid super his rebus obseruandum sit, apostolicis sermonibus nos dignemini informare. Et ne forsitan per negligentiam portitoris aut per longinqui itineris difficultatem humilitatis nostrae ad uos scripta non potuerint ex hoc negotio peruenire, etiam suggestionem nostram maluimus iterare. (Et subscriptio:) Orantem pro nobis sanctum apostolatum uestrum iugi aeuo diuina conseruet aeternitas nobis omnibus et ecclesiae suae, domine uere noster et apostolice papa.

Hilarus episcopus dixit: Alia epistola recitetur.

Paulus notarius recitauit:

Epistola Tarraconensium episcoporum ad Hilarum papam, in concilio recitata.

Domino beatissimo et apostolica reuerentia a nobis in Christo colendo papae Hilaro Ascanius episcopus et uniuersi episcopi Tarraconensis prouinciae. Etsi nulla extaret necessitas ecclesiasticae disciplinae, expetendum reuera nobis fuerat illud priuilegium sedis uestrae, quo susceptis regni clauibus post resurrectionem saluatoris, per totum orbem beatissimi Petri singularis praedicatio uniuersorum illuminationi prospexit: cuius uicarii principatus sicut eminet, ita metuendus est ab omnibus et amandus. Proinde nos deum in uobis penitus adorantes cui sine querela seruitis, ad fidem recurrimus apostolico ore laudatam, inde responsa quaerentes, unde nihil errore nihil praesumptione, sed pontificali totum deliberatione praecipitur. Cum haec ita se habeant, est tamen inter nos falsus frater, cuius praesumptionem sicut diutius tacere non licuit, ita et loqui futuri iudicii necessitas imperauit. Siluanus quidam episcopus Calagurae in ultima parte nostrae prouinciae constitutus, diuinationes sibi indebitas usurpando, humilitatem nostram ad hoc usque perduxit, ut contra eius uanissimam superstitionem sedis uestrae unicum remedium flagitemus. Hic namque iam ante septem aut octo amplius annos, postponens patrum regulas et uestra instituta despiciens, nullis petentibus populis episcopum ordinauit: cuius praeproperum factum existimantes fraterna et pacifica posse admonitione sanari, profecit in peius. Denique contra uetustatem canonum, contra synodi constituta, alterius fratris nostri presbyterum spiritu tantum praesumptionis accensus in eodem loco, qui illi fuerat destinatus cui inuito et repugnanti imposuerat manus et qui nostra iam coetui fuerat aggregatus, episcopum fecit. Hinc factum est, ut de eius miserrima temeritate ad nos Caesaraugustanae urbis episcopus frater noster referret, cuius diligentia et sollicitudo admodum prospexerat, si in aliquo profuisset, siquidem cunctis in uicinia positis episcopis, ne se schisimatico adiungerent, frequentissime contradixit; sed obstinatione damnabili totum, quod erat illicitum, et quod nobis pudor est dicere, non erubuit solus ille committere. Proinde quia his praesumptionibus, quae unitatem diuidunt, quae schisma faciunt, uelociter debet occurri, quaesumus sedem uestram ut quid super hac parte obseruare uelitis apostolicis affatibus instruamur, quatenus fraternitate collecta prolatis in medium uenerandae synodi constitutis contra rebellionis spiritum uestra auctoritate subnixi, quod oporteat de ordinatore et de ordinato fieri, intelligere deo adiuvante possimus. Erit profecto uester triumphus, si apostolatus uestri temporibus, quod sancti Petri cathedra obtinet, catholica audiat ecclesia, si nouella zizaniorum semina fuerint extirpata. (Et subscriptio:) Orantem pro nobis sanctum apostolatum uestrum iugi aeuo diuina conseruet aeternitas.