«Маршыруе Грэневіль» – чэшская салдацкая песня, марш грэнадзёраў.

Цырымоніймайстар доктар Гут – Іржы Ставіслаў Іут-Яркоўскі, выкладчык сярэдняй школы і выхавацель у сям’і князя Шаўмбург-Ліпе, аўтар кніг пра падарожжы і свецкія манеры. У 1919 годзе быў запрошаны прэзідэнтам Т. Г. Масарыкам у якасці цырымоніймайстра ў дварэц прэзідэнта.

«Нойе Фрайе Прэсэ» – венская нацыяналістычная газета.

«…ляжу nof нарах!» – гэта значыць у паліцэйскім участку.

Марыбор – горад, які да заканчэння першай сусветнай вайны ўваходзіў у склад Аўстра-Венгрыі.

Анабазіс (грэч.) – паход у якую-небудзь краіну. Гашак іранічна намякае ва рэакцыйны паход чэхаславацкіх легіёнаў у час іх мяцяжу ў Сібір. Гэты паход быў названы чэшскімі нацыяналістычнымі пісьменнікамі «сібірскім анабазісам».

…за Фларыянам… – гэта значыць за статуяй святога Фларыяна; лічылі, што святы Фларыян ахоўвае ад пажараў. У многіх чэшскіх вёсках стаялі яго статуі, якія паказвалі гэтага святога пры тушэнні вадой пажару.

…«калі гасудар не каранаваўся»… – Франц-Іосіф, нягледзячы ва сваё ўрачыстае абяцанне каранавацца каралём Чэхіі, што да яго рабілі імператары Аўстра-Венгерскай манархіі, не выканаў свайго абяцання.

Ліпніцы – у гэтым невялікім горадзе на паўднёвым усходзе Чэхіі правёў свае апошнія гады жыцця Яраслаў Гашак, тут ён у час сваёй хваробы дыктаваў раман «Прыгоды ўдалага салдата Швейка». У Ліпніцы Гашак і пахаваны.